Nieuws

22/07/2011 Hoe zou het op bouwkamp zijn?  
22/07/2011 Hoe zou het op bouwkamp zijn?  
19/10/2009 Fotos Eetfestijn  
19/10/2009 Fotos Napraat  
24/07/2009 DE DOOP VAN DE NIEUWELINGEN, 4e VERSLAG  
  Bladwijzer: [Vorige] 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  [Volgende]


HET WEEKEND WAS GOED GEPLAND, ALLEEN HET WEER?  (22/07/2009)

Vrijdag 17 juli ’09

Het vroeg opstaan wordt lastiger. Toch starten de werken met maar een paar minuten vertraging. Op het menu voor vandaag:

- Enkele te betonneren voetpaden

- Een af te breken 4,5 m hoge schouw

- Een te verlijmen draagmuur van 30 cm dik

We stoppen de werken om 13 uur en na dat de werf is opgeruimd start het weekend. In de namiddag en in een brandende zon bezoeken we de bouwplaatsen van de vorige jaren. In Kiscécs worden de plaatselijke kinderen uitgenodigd om met ons enkele spelletjes te spelen. In de valavond zijn we uitgenodigd bij de ouders van Gabor om daar de goulash, de Palinka en de donuts te proeven. Wanneer we na een niet te lange busrit op het kamp thuis komen is het voor de meeste bouwgezellen tijd om verder te slapen, maar nu in hun bed.

Zat 18 juli ‘09

Opstaan om 8 uur, vertrek naar het plaatselijk heemkundig museum, waar twee studentes ons, in het kader van hun talenopleiding,rondleiden. Nadien bezoeken we een plaatselijke pottenbakker-keramist en het oude pottenbakkershuisje. Wanneer we naar Szilvŕsuŕrad doorrijden valt het goed op dat het weer vorige nacht is omgeslagen. Er is bewolking en de temperatuur is heel wat lager. Toch is het nog meer dan warm genoeg wanneer we de boshellingen naar de watervallen beklimmen. Die zijn zo groot dat de meesten van ons ze in hun eigen tuin kunnen nabouwen.

In de late namiddag rijden we, in de soms pletsende regen, terug naar Tissafüred waar we in ‘de Oehoe’ een Duits georiënteerd steak- house genieten van ons welverdiende avondmaal. In het restaurant tracht een ‘zanger’- zichzelf op een synthesizer begeleidend- de sfeer omhoog te krikken. Het zijn nochtans de bouwgezellen en dan vooral de meisjes van de keuken die daar in slagen. Toch wordt er iets later geopteerd om naar een echte discotheek te verhuizen, waar we tot in de kleine uurtjes doorfuifen. Zelfs Luc waagt het om te doen of hij kan bewegen op de luide muziek. Hij brengt ons even later veilig terug naar het kamp.

Zon 19 juli ‘09

Raar maar waar, maar de meesten zijn vroeger dan voorzien uit hun bed geraakt zodat we ruim op tijd naar Hortobŕgyi kunnen vertrekken. Daar willen we een mountainbyke-tocht door het natuurpark van de poesta maken maar bij gebrek aan fietsen worden het huifkarren.

Die brengen ons hotsend, botsend en schokkend van enkele wolvarkens naar wat waterbuffels om verder te stoppen bij een kudde steppeossen die toeristen zo gewoon zijn dat ze zich in hun siesta niet laten storen. Een vrouwelijke gids vertelt ons in het Duits alles wat we, wel of niet, over de plaatselijke dieren willen weten. Zo komen we te weten dat de wollige varkens die hier leven tijdens de vorige oorlogen geschoren werden om er warme voeringen voor soldatenmutsen van te maken. Rare dieren die ‘viervoetige’ moddervette varkens. Stel je voor: Sommigen hebben een speklaag van 13 cm dik zodat hun totaal gewicht uit meer dan 70 % vet bestaat. Vet dat gesmolten op de boterham wordt gegeten. Smakelijk.

De zwarte waterbuffels, die vele eeuwen terug, uit India werden ingevoerd horen hier niet echt thuis omdat ze geen wintervel krijgen en dus tijdens de winter in warme stallen moeten worden gehuisvest. Deze dieren slagen er wel in een paard in een sprint van 100 m te verslaan. Deze snelle rakkers worden, in tegenstelling tot hun witte en veel grotere collega’s wel gemolken. Van hun melk wordt kwark en kaas gemaakt. De langhoornige stepperunderen (een drieduizendtal), die ons bekend zijn van beelden uit de straten van India, worden hier gekweekt om het vlees en zijn zo sterk dat ze zowel tijdens de zomer als de harde poestawinters buiten blijven. De ossen zijn volledig wit. De stieren die hun speeltjes mogen behouden hebben daarentegen een brede zwarte rand om de neus en de ogen. Enkele van de sterkste ossen worden één jaar opgeleid om in zesspannen zware lasten te trekken.

De zwarte schapen met getorste hoorns worden in oktober ontdaan van hun vacht die dan langer dan 13 cm kan zijn. Na de opkweek van de lammeren worden de dieren met de hand gemolken.

De prachtige paarden die in het park worden gefokt dragen de naam ‘Nonius’ naar de hengst die hier, na de mislukte Ruslandcampagne van Napoleon, achterbleef. Vandaag gebruikt men de Duitse ‘Holsteiner’ hengsten om de opgezette kweeklijnen te verbeteren.

Ter plaatse showde men ons de verschillende resultaten van de traditionele opleiding van deze dieren. Zo toonden ze ons hoe deze paarden, om niet te worden gekwetst tijdens geweergevechten volledig plat op de grond gaan liggen. Na de Poesta reden we, met de goed geveerde bus, naar Debrechen waar we door een jonge vrouwelijk gids werden rondgeleid.

Op de terugreis naar Tissafüred kregen we in een restaurant in Hortobŕgy –bonengoulash zonder bonen- als avondmaal voorgeschoteld. Na het smakelijk dessert keerden we ‘moe maar tevreden’ naar ons bed terug.